Πέμπτη, 29 Σεπτεμβρίου 2011

Όταν τα άλλα αποτυγχάνουν, δοκίμασε με ενοχές

Γουάου! Δείτε τί διάβασα σε ένα στάτους (στο δικό μου) στο Φέιζμπουκ!



"Γεια σου μαμά.
Είμαι ένα έμβρυο. Δε με ξέρεις ακόμα, είμαι μόνο μερικών εβδομάδων.
Δεν έχω όνομα, μαμά, είμαι μόνο ένα έμβρυο. Δεν ξέρω τί μαλλιά και μάτια έχω και δεν ξέρω αν θα έχω μπαμπά. Επίσης, δεν έχω ιδέα για το τί θέλω να γίνω όταν μεγαλώσω, διότι, όπως είπαμε, είμαι ένα ρημάδι έμβρυο.

Σημέρα έμαθες ότι....................................................................... είσαι έγκυος μαμά. Και δεν το χάρηκες, γιατί δεν είσαι έτοιμη για μία τέτοια αλλαγή ακόμα.

Σήμερα είπες στον μπαμπά για μένα. Ούτε αυτός ήταν χαρούμενος, μαμά. Κάθησε και μίλησε μαζί σου ήρεμα και έδειξε ότι είναι μαζί σου και σε στηρίζει. Συμφωνήσατε ότι η οικονομική σας κατάσταση δεν σάς επιτρέπει να συντηρήσετε άλλον έναν άνθρωπο, γιατί έχετε κάτι υπουργούς και τραπεζίτες να στηρίξετε πρώτα. Γιατί δε σε χτύπησε ο μπαμπάς, μαμά; Και τώρα πώς θα μπορέσουμε να χειραγωγήσουμε την γνώμη τού κόσμου στο Φέιζμπουκ;

Πάνε τρεις μέρες που σταμάτησες να μού μιλάς. Όχι ότι μιλούσες σε μένα πριν, αλλά έτσι είχα καταλάβει. Δεν καταλαβαίνω και πολλά, γιατί, ας μην ξεχνάμε, είμαι απλώς ένα έμβρυο. Και τώρα μιλάς με έναν γιατρό, μαμά. Μη ρωτάς πώς το ξέρω, αν και έμβρυο. Εδώ κοιτάμε να εκβιάσουμε μερικά δάκρυα ευαίσθητων ψυχών στο Φέιζμπουκ.

Τώρα δεν είμαι στον παράδεισο (διότι δεν βαπτίστηκα), αλλά η επιστήμη θα με χρησιμοποιήσει για έρευνες που μπορεί να σώσουν πολύ κόσμο στο μέλλον. Δεν ξέρω αν ήθελα να αντικρύσω χαμόγελα, ήλιους και να γίνω γιατρός. Και δε μού πέφτει και λόγος τελικά, γιατί είμαι μόνο ένα έμβρυο, ενώ εσύ είσαι ένας ολοκληρωμένος ελεύθερος άνθρωπος, που δεν μπορεί για ένα λάθος να αλλάξεις ολόκληρη την καθημερινότητά σου, πόσο μάλλον όταν ήδη δυσκολεύεσαι να συντηρήσεις τον εαυτό σου. Όλοι αυτοί που κράζουν για να έχουν λόγο στο σώμα σου, μαμά, ξέρεις πού θα ήταν αν γεννιόμουν; Σίγουρα δεν θα σε βοηθούσαν, μαμά. Θα συνέχιζαν το έργο τής χειραγώγησης μέσω τού φόβου και τής ενοχής.

Άσε που κι εγώ δεν θα ήθελα να γεννηθώ κάτω από τέτοιες συνθήκες. Δεν θα μπορούσες να μού δώσεις αυτά που θα ήθελες και θα είχες ενοχές γι'αυτό. Άσε που κι εγώ, σκατά γιατρός θα γινόμουν αν αναγκαζόμουν να παρατήσω νωρίς το σχολείο για να δουλέψω. Αλλά θα είχες σώσει μια ζωή, κατά τ'άλλα."

Κάθε έκτρωση είναι επιλογή. Πρώτα τής γυναίκας και μετά τού εμπλεκόμενου άνδρα (αν υπάρχει τέτοιος και δεν πρόκειται για περίπτωση βιασμού, ας πούμε). Κανενός άλλου. Ας κρατήσει καθένας τούς φόβους και τις ενοχές του για την πάρτη του, χωρίς να προσπαθεί να τις επιβάλλει σε άλλους ανθρώπους.

Δημοσίευσέ το αν είσαι υπέρ τής ελευθερίας τής επιλογής. Και για τούς άλλους, όχι μόνο για σένα. Ή μην το δημοσιεύεις και καθόλου, δεν θα πάθει κανείς τίποτα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Παρουσιάστηκε σφάλμα σε αυτό το gadget