Τα Αμοντάριστα Πλάνα στο Χ-Factor!

Ναι, ξέρω, έχω πολύ καιρό να γράψω εδώ και πολύ κακώς. Αλλά πρόσφατα συνέβη κάτι που με έκανε αρκετά χαρούμενο και συνοψίζεται σε αυτό το βίντεο. Ευχαριστούμε όλους σας για τα πολύ καλά λόγια και την υποστήριξή σας!

Τραγικό

Πάνω από 70% στους εγκληματίες που έχουν καταστρέψει τον τόπο. 7% στη συμμορία των ψευτών, των φασιστών, των υποκριτών. Είναι δυνατό να είμαστε τόσο αφελείς, τόσο ξεπουλημένοι, τόσο παρτάκηδες, τόσο απληροφόρητοι;

Ο πόλεμος είναι εξαιρετικά κερδοφόρα επιχείρηση. Να το έχετε υπόψη όταν θα σάς δίνουν μερικά νεροπίστολα για να πάτε να ψοφήσετε σαν κρέατα ενώ αυτοί οι γαμιόληδες θα μετράνε λεφτά και θα είναι ασφαλείς. Συγχαρητήρια.

Αποκαταστάθηκε η τάξη, επιτέλους

Άντε ρε ανιστόρητοι γραικύλοι, ακόμα να πειστείτε για την ελληνικότητα τής Μακεδονίας; Ακόμα κι αν δεν σάς έφτασε η κραυγή τού Κόλιν Φάρελ, που ως Αλέξανδρος έστειλε τα στρατεύματά του να ξεκοιλιαστούν "φορ δε γκλορι οβ γκρις" (gia thn doksa ths euryterhs perioxhs me thn genikh onomasia "ellada"), τώρα που το είπε κι η τηλεόραση ότι ο Alejandro el grande είναι ο σημαντικότερος ελλαδίτης όλων τον εποχών, τί έχετε να πείτε; ΤΟ ΕΙΠΕ Η ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ! ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΤΟ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΣΕΤΕ ΚΙ ΑΥΤΟ!

Το χειρότερο που μπορούν να πάθουν

Εντάξει, το ξέρουμε. Από ανθρώπους που συναγωνίζονται σκληρά μεταξύ τους για το βραβείο πνευματικής ανυπαρξίας και ανεμοδαρμένης ελαφρότητας, δεν περιμένεις να αποκομίσεις οτιδήποτε παρακολουθώντας τους. Αλλά να αποκαλεί εργατικό ατύχημα το ότι μία τηλετίποτα σήκωσε την φούστα της και φάνηκε ο κώλος της (και παράλληλα, πολλοί όρχεις σε κατάσταση πανικόβλητης αλλοφροσύνης και αντανακλαστικής αυτοάμυνας, σταμάτησαν προσωρινά να παράγουν σπερματοζωάρια και τεστοστερόνη), αυτό νομίζω ότι αποτελεί πρόκληση. Από ανύπαρκτους που δεν έχουν δουλέψει ποτέ σε συνθήκες τέτοιες που να ξέρουν τί είναι ένα εργατικό ατύχημα και τί μπορεί να αφήσει.

Εντάξει μωρέ, αυτοί θα αλλάξουν τον κόσμο; Τί περιμένεις τώρα, κουλτούρα;

Ναι, ρε ηλίθια εσωτερική φωνή με τον εκνευριστικό σου αντίλογο. Περιμένω πολιτισμό. Άνθρωποι κάθονται και βλέπουν αυτά τα πράγματα και νομίζουν ότι είναι σημαντικά και άξια συζήτησης. Δε γουστάρω οι άνθρωποι με τούς οποίους βρίσκομαι στην ίδια περιοχή (άσχετα αν συναναστρέφομαι μαζί τους ή όχι, η "κουλτούρα" τους με επηρεάζει) να τηγανίζουν τον εγκέφαλό τους έτσι. Αξίζουν πολλές ευκαιρίες για να ενημερώνονται καλύτερα. Και για να βλέπουν πράγματα με ενδιαφέρον.

Σιγά ρε μάστορα. Εσύ θα κρίνεις τί είναι ενδιαφέρον; Ό,τι γουστάρουν βλέπουν.

Αυτό, κατάλαβες ότι είναι άκυρο πριν το ολοκληρώσεις. Λάθος. Αν το μεσημέρι τα κανάλια έδειχναν ρεπορτάζ από μέρη στα οποία γίνονται πραγματικά εργατικά ατυχήματα, εικόνες από άλλα μέρη τού πλανήτη (μπορεί να είμαστε το λίκνο τού πολιτισμού και πίπες, αλλά υπάρχουν και σε άλλα μέρη άνθρωποι) (αλήθεια), μουσική ενημέρωση για όλα τα είδη και όχι μόνο για τον απόπατο των κυνοκομείων, ακόμα και κάποια απλά μαθήματα ξένων γλωσσών, θα μπορούσαν να προσφέρουν κάτι στους τηλεθεατές τους. Αδιανόητο, έ;

Εννοείται. Ποιος θα καθήσει να δει αυτές τις βλακείες που λες;

Δυστυχώς, ο κόσμος βλέπει στην τηλεόραση αυτά που τού δείχνουν. Οπότε, αν κάποια στιγμή όλα τα κανάλια άρχιζαν να προβάλλουν κάτι διαφορετικό, που θα άνοιγε λίγο την αντίληψη των τηλεθεατών, ίσως να άλλαζε η κατάσταση. Αλλά, τελικά, πράγματι λέω βλακείες. Ποιος εξουσιαστής/σφετεριστής θέλει να δει τούς υποτακτικούς του να ξυπνάνε και τελικά να τον φτύνουν στη μούρη και να ελευθερώνονται; Τελικά, καλά που υπάρχει και το ίντερνετ και ας προσπαθούν να το υποβαθμίσουν με κάτι δρουζοεκπομπές.

Υ.Γ. Στις 15 Μαρτίου, είναι η πρώτη ετήσια Z-day. Περισσότερα, στα μπάνερ ψηλά (Zeitgeist movement), ενώ μέσα στις επόμενες μέρες θα υπάρξει και ανάρτηση από μένα.

Τί βλέπει η νεολαία στο διαδίκτυο

Η φωτογραφία είναι από το Media Blog.

Αυτός ήταν ο υπότιτλος που εμφανιζόταν στην εκπομπή τού βρωμερού παράσιτου τής τηλεόρασης, δηλαδή ενός εκ των βρωμερών παράσιτων τής τηλεόρασης. Δεν την είδα όλη. Δεν την είδα εσκεμμένα. Ετοιμαζόμουν να βγω από το σπίτι και ήταν ανοιχτή. "Μπορώ", λέει. "Μπορώ και χειρότερα", εννοεί. Το θέμα, εκείνη την ώρα, ήταν τα περίεργα που "βλέπει η νεολαία" μέσα από τα βίντεο τού YouTube και τα σχετικά. Έδειχνε διάφορους με ορισμένες ανωμαλίες, που δεν χρειάζεται να αναφέρω εδώ, διότι δεν έχει νόημα.

Τα τελευταία λίγα χρόνια, λόγω βιωμάτων και πληροφοριών, έχω γίνει αρκετά καχύποπτος. Ως πολυκύτταρος οργανισμός, δεν έχω το παραμικρό ίχνος εμπιστοσύνης στην τηλεόραση. Με αυτά τα δεδομένα, οι σκέψη που μού πέρασε ήταν η εξής: Την ώρα που παιζόταν η εκπομπή αυτού τού σιχαμένου μύκητα, ποιοι παρακολουθούν; Κυρίως νοικοκυρές, εργαζόμενοι κλπ, που ενδεχομένως να έχουν παιδιά που ανήκουν στη νεολαία που βλέπει αυτά τα πράγματα στο διαδίκτυο. Οι γονείς, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, δεν έχουν ιδέα για το τί μπορει να ψαχουλεύουν τα παιδιά τους στο ίντερνετ. Και έρχεται αυτή η ομιλούσα βλέννα για να απαξιώσει το ίντερνετ λέγοντας ότι τα παιδιά μας βλέπουν τέτοια πράγματα σε αυτό το εργαλείο τού διαβόλου. Και κάλεσε και ψυχολόγους, ειδικούς, έστησε ολόκληρη συζήτηση στο στούντιο, για να μάς δείξει τί βλέπουμε στο ίντερνετ. Με άλλα λόγια, κυρά μου, ο γιος σου κάθεται και βλέπει αηδίες αντί να διαβάζει θρησκευτικά για το διαγώνισμα τής Παρασκευής. Κοίτα να τον συμμαζέψεις.

Λυπάμαι (δηλαδή, χαίρομαι), αγαπητά απόβλητα, αλλά ο κόσμος ξυπνάει. Και χρησιμοποιεί το ίντερνετ και για την ενημέρωσή του. Αυτό που δείξατε ήταν ένα μικρό μέρος των πραγμάτων που μπορείς να βρεις μέσα σε αυτόν τον απεριόριστο (;) πλούτο από πληροφορίες. Μπορεί να πείθετε κάποιους, αλλά αυτοί όσο πάει λιγοστεύουν. Οι κωλοεκπομπές σας και οι γενικότερες προσπάθειες αποπροσανατολισμού και αποχαύνωσης των ανθρώπων, έχουν αρχίσει να χάνουν την ισχύ τους. Προσωπικά, ανυπομονώ.

Των φρονίμων τα ψάρια βρωμάνε απ'το κεφάλι στο λάκο με την φάβα

Η φωτογραφία είναι άσχετη, αλλά νομίζω ότι είναι
προτιμότερη από κάποιον βουλευτή ή κάποιον
αστυνομικό.

Λοιπόν. Το βράδυ δε μ'έπαιρνε ύπνος και, μεταξύ άλλων, σκέφτηκα το εξής. Ας φανταστούμε μία ιστορία. Αν έχει συμβεί κάτι παρόμοιο, δεν θα εκπλαγώ, αλλά δεν το γνωρίζω. Αυτά που θα γράψω είναι υποθέσεις.



Και ξεκινάμε. Ας φανταστούμε δύο αστυνομικούς σε βραδινή υπηρεσία. Αραγμένοι με το όχημά τους, σταματάνε οχήματα για τυπικούς ελέγχους. Ευγενέστατοι, κάνουν τη δουλειά τους κανονικά, οι οδηγοί είναι συνεργάσιμοι και δεν σημειώνεται κάποιο ευτράπελο. Αυτά. Τέλος ιστορίας. Ωραία, δεν ήταν;



Έλα, αφήνουμε τις μαλακιούλες. Εννοείται ότι θα σημειωθεί ευτράπελο, αλλιώς γιατί να κάτσω να γράψω; Τόσο βλαμμένος είμαι; Τέλος πάντων, κάποια στιγμή σταματάνε κι ένα αρκετά πολυτελές όχημα, με σκοτεινιασμένα τζάμια κλπ. Ο τύπος που βγαίνει από μέσα είναι εριστικός, αρνείται να κάνει αλκοτέστ, επαναλαμβάνει την κλασική ατάκα κάθε κυρίαρχου τού σύμπαντος ("ξέρεις ποιος είμαι εγώ ρε;"), γαρνιρισμένη με ολίγη από "θα σε στείλω σε καμμιά βραχονησίδα να κάνεις αλκοτέστ στα καβούρια", όλα αυτά συνοδευμένα από απειλητικές κινήσεις των χεριών, για να ξέρουμε ποιος είναι το αφεντικό. Ο ένας αστυνομικός, δείχνει να κωλώνει, αλλά ο άλλος, μετά από κάποιες προσπαθειες μέσω ευγενικών, όσο γίνεται, συστάσεων, τον μαγκώνει, τού περνάει χειροπέδες και τον πετάει στο περιπολικό. Και πηγαίνουν μία βόλτα από το τμήμα. Ως εδώ, καλά.



Στο τμήμα, υπάρχει ένας προϊστάμενος. Πριν ο τυπικός αστυνομικός μιλήσει, ο προϊστάμενος αναγνωρίζει τον μπουζουριασμένο, αφρίζοντα βουλευτή. Πόσο πιθανό είναι:

α) Εντελώς τυπικά, να ρωτήσει τον αστυνομικό που προχώρησε στη σύλληψη τού βουλευτή τί συνέβη και να συνεχίσουν κανονικά πετώντας τον στο κελί για το βράδυ παρά τις κραυγές και τις απειλές του. Και το πρωί βλέπουμε.

β) Μόλις τον δει, να πει "κύριε βουλευτά μου, τί σάς έκανε αυτός ο αχρείος, θα φροντίσω να τιμωρηθεί παραδειγματικά" και να προθυμοποιηθεί να πάει ο ίδιος ο προϊστάμενος τον βουλευτή στο αυτοκίνητό του, εκεί όπου έγινε η σύλληψη (έτσι είναι, αν δεν παίρνεις προφυλάξεις).

γ) Μόλις τον δει, να πει "συγνώμη κύριε βουλευτά μου, ο αστυνόμος είναι νέος και ενθουσιώδης και δεν σάς γνώριζε, σας διαβεβαιώ πως δεν θα ξανασυμβεί".



Αν γίνει το α), υπάρχουν οι εξής πιθανότητες:



1) Ο προϊσταμενότερος που έρχεται, βλέπει τον βουλευτή, ρωτάει τί έγινε και μετά ακολουθεί τις νόμιμες διαδικασίες ώστε ο παράνομος βουλευτής να λογοδοτήσει στη δικαιοσύνη (τί ωραίο κλισέ. Σαν χάρτινος πύργος).

2) Ο προϊσταμενότερος, μόλις τον βλέπει, λέει "κύριε βουλευτά μου, τί σάς έκανε αυτός ο αχρείος, θα φροντίσω να τιμωρηθεί παραδειγματικά" και προθυμοποιείται να πάει ο ίδιος ο προϊστάμενος τον βουλευτή στο αυτοκίνητό του, εκεί όπου έγινε η σύλληψη.

3) Μόλις τον δει, να πει "συγνώμη κύριε βουλευτά μου, ο αστυνόμος και ο προϊστάμενος είναι νέοι και ενθουσιώδεις και δεν σάς γνώριζαν, σας διαβεβαιώ πως δεν θα ξανασυμβεί".

4) Ο βουλευτής έχει ήδη καλέσει τα κανάλια και μέσα σε 6' που παίρνει στο πιο καθυστερημένο συνεργείο για να φτάσει, έξω από το τμήμα γίνεται τής πουτάνας από ημίβλακες δημοσιογράφους, που με όσο μπορούν πιο εκνευριστικό τόνο στη φωνή, περιγράφουν τα "γεγονότα" (αστυνομική αναλγησία, δεν σεβάστηκαν ούτε τον βουλευτή, σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος καταδικάζει τη νέα αυθαιρεσία κλπ). Πρόκειται για τούς ίδιους δημοσιογράφους που, είτε μιλάνε στον μοναδικό τυχερό τού Τζόκερ, είτε μιλάνε σε κάποιον πατέρα που ο γιος του πήγε φαντάρος και γύρισε σε φέρετρο θα ρωτήσουν "πώς αισθάνεστε;".



Πόσο πιθανό είναι να γίνει το γεγονός που περιγράψαμε και στη συνέχεια να γίνει το α) και το 1); Δεν θα πω ότι είναι απίθανο να υπάρξουν τόσοι σωστοί άνθρωποι, αλλά δε νομίζω ότι είναι και ιδιαίτερα πιθανό. Κι αν θέλει κάποιος να αγιάσει, ο φόβος τής δυσμενούς μετάθεσης δεν πρόκειται να τον αφήσει. Έτσι είναι ο καρκίνος άλλωστε. Προσβάλλει τα υγιή κύτταρα. Δεν θα πάνε τα υγιή κύτταρα να προσβάλλουν τα καρκινικά.



Δεν θέλω να δικαιολογήσω τίποτα. Απλά προσπαθώ να σκεφτώ πώς σκέφτονται όλοι αυτοί. Δεν μπορεί, όλοι είμαστε ανθρώπινα όντα. Δεν γίνεται να τα κάνουν όλα αυτά χωρίς να περνάει από το μυαλό τους ότι δεν είναι και πολύ εντάξει. Δεν θέλω να το πιστέψω αυτό το πράγμα. Αλλά μετά την χούντα, ήρθε η εκλεγμένη χούντα.

Θέλημα θεού

Αν ενδιαφέρεται κανείς, μπορώ να στείλω το κολλάζ και σε ένα ενιαίο αρχείο. Όταν πήγα να το φορτώσω εδώ, έβγαινε ένα θολό χάλι.

Ακόμα μία μικρή γνώμη

Η φωτογραφία από το http://www.fire.gr/portal/images/photos/news/2005/treeonfire.jpg

Όσο για τούς ταραξίες, μήπως πήρε κανενός το αυτί περίπτωση κουκουλοφόρων που βγήκαν μέσα από φορτηγάκι τής αστυνομίας; ΠΑΛΙ;

Προς τσογλαναρά: Άσε, οι ζωντανοί είναι πολύ βολεμένοι και ποιος ανασταίνεται πρωινιάτικα/ μεσημεριάτικα/ απογευματιάτικα/ βραδιάτικα/ νυχτιάτικα/ δευτεριάτικα/ γαμησιάτικα… Θα “ενημερωθούμε” από τα ΜΜΕλέγχου, θα ρίξουμε κανένα μπινελικάκι στους αληταράδες, θα φάμε και μία πίτσα με απ’όλα, που την έχουν και πανάκριβη, οι κερατάδες (πόσο ακόμα θα τα κονομήσουν;) και είμαστε εντάξει.

Είμαι εναντίον κάθε μορφής βίας. Δυστυχώς, εδώ που έχουμε φτάσει, να μάς κοροϊδεύουν μπροστά στα μούτρα μας, να μάς προκαλούν, να μάς εκμεταλλεύονται, να μάς εξαθλιώνουν, να μάς απαξιώνουν, να μάς διαχωρίζουν, κάποια στιγμή θα γινόταν κι αυτό. Βέβαια, δεν φταίνε τα κτίρια και τα αυτοκίνητα. Ορισμένοι άνθρωποι είναι αυτοί που ευθύνονται αλλά, όπως σε κάθε πόλεμο, οι υπεύθυνοι είναι κρυμένοι και ασφαλείς. Κι όμως, όσο αφελής και βλάκας κι αν αισθάνομαι όσο το σκέφτομαι, πιστεύω ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο για όλους χωρίς να ανοίξει ούτε ρουθούνι. Κι όπως λέω με κάθε ευκαιρία (και αναφέρθηκε και πιο πάνω), όλα ξεκινάνε από την αυτοβελτίωση. Πώς θα διορθωθεί η κοινωνία αν δεν διορθώσουμε τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε και λειτουργούμε;

Σχόλιο στο http://freddos.yooblog.gr/2008/12/08/689/#comment-5417

Γιατί σταμάτησα να παρακολουθώ αθλητικά - Μία κατάθεση ψυχής

Πριν από κάποια χρόνια, ήμουν πιο μικρός (εντυπωσιακή είσοδο έκανα σήμερα). Και μού άρεσε το ποδόσφαιρο. Και ήθελα να γίνω ποδοσφαιριστής. Ώσπου, σχεδόν 4 χρόνια μετά τη λήψη τής μεγάλης απόφασης, βρέθηκα να προπονούμαι με τούς μικρούς τής τοπικής ομάδας. Αλλά δε μού άρεσε. Ήθελα να παίζω μπάλα και όχι να κάνω ασκήσεις. Ήταν και ο προπονητής αυστηρός (λες και έπρεπε να είναι χαρούμενος), ε, δεν ήθελα και πολύ. Η μυθική καριέρα μου, τελείωσε αμέσως μετά τη δεύτερη προπόνηση. Και δεν είχα κλείσει ακόμα τα 13.


Όμως μού άρεσε και να το παρακολουθώ. Και, όπως όλα σχεδόν τα παιδιά, είχα και κάποια ομάδα που προτιμούσα. Και πολλές φορές, η διάθεσή μου επηρεαζόταν από τα αποτελέσματά της. Όταν πήγα φαντάρος, έλεγα ότι "είμαι Καβάλα", για να αποφεύγω αυτές τις συζητήσεις. Και, κάποια στιγμή, όχι πολύ αργότερα, αποφάσισα ότι είναι βλακώδες να σκοτίζομαι για τα αποτελέσματα κάποιων άγνωστων σε εμένα ανθρώπων, οι οποίοι βγάζουν και αρκετά λεφτά για να ζήσουν άνετα για πολλά χρόνια, οπότε δεν τούς πολυνοιάζει αν χάσουν και μερικούς αγώνες. Αλλά συνέχισα να βλέπω, με εντελώς ουδέτερα συναισθήματα.


Τώρα όμως, αποφάσισα να σταματήσω να βλέπω ποδόσφαιρο (έτσι κι αλλιώς δεν έβλεπα και τίποτα άλλο). Μόνο με παρέα και μόνο για την παρέα. Σταμάτησα να ακούω ΕΡΑ Σπορ. Έτσι κι αλλιώς, μιλάνε για αδιάφορα αθλητικά νέα, κάνουν βαρετές αναλύσεις συστημάτων, βάζουν εκνευριστικές διαφημίσεις και οι ακροατές που τηλεφωνούν, μού προκαλούν οργή και στενοχώρια. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν καταφέρει να υποβαθμίσουν τον ελεύθερο χρόνο τους και να σκέφτονται για λογαριασμό των εταιριών. Σκέφτονται ποιο θα είναι το καλύτερο σύστημα για την ομάδα. Ξέρουν τούς παίκτες και πού παίζει καλύτερα ο καθένας. Αισθάνονται υπερήφανοι όταν η ομάδα κερδίζει. "Όλος ο κόσμος μιλάει για εμάς". Θά'θελες! Θα γούσταρες πάρα πολύ να ασχολείται με σένα όλος ο κόσμος, αλλά αυτοί που ασχολούνται με το θέμα, απλώς ασχολούνται με κάποια ομάδα. Εσύ είσαι απλά ένα μικρό, ασήμαντο κομμάτι τού "υπέροχου κόσμου τού/τής -όνομα ομάδας-, που μάς στηρίζει πάντα και είναι ο δωδέκατος παίκτης μας". Άντε πάλι, τ'άκουσες τα κοπλιμέντα σου! Και φουσκώνουν από περηφάνεια ή αφρίζουν από οργή. "Μάς ντροπιάσατε. Πετάξτε τις τιμημένες φανέλες (άιντε ωρέ Κολοκοτρώνη!) και πάτε στο σπίτι σας. Πουλημένοι." Πουλημένοι, λέει! Μα, οι άνθρωποι είναι επαγγελματίες. Και δεν γίνεται να κερδίζουν πάντα. Υπάρχουν κι άλλοι στο γήπεδο, όσο κι αν αυτό ακούγεται δυσάρεστο. Είναι 11 vs 11, όχι 11 μόνοι τους.


Και άντε, πες ότι νίκησαν ή πέταξαν τις φανέλες ή ανέλυσες το σύστημα τής ομάδας και είχες δίκιο. Ποιο είναι το δικό σου όφελος; Τί καινούργιο θα συμβεί για σένα, που θα έχει να κάνει με το αποτέλεσμα ενός αγώνα; Κι εδώ έρχεται ο βασικός λόγος για τον οποίο έχω ξενερώσει. Όλοι οι άνθρωποι που χαραμίζονται για χατήρι κάποιων εταιριών, που ταυτίζονται με κάποιες ομάδες και τις υπερασπίζονται με μανία, που ψάχνουν για ατελείωτες ώρες επιχειρήματα για να την πουν στον αντίπαλο - εχθρό και να αποδείξουν ότι αυτοί, μέσω τής ομάδας τους, είναι οι καλύτεροι. Οι άνθρωποι, που μπερδεύουν το ποδόσφαιρο με τον πόλεμο και τις εθνικές υποθέσεις και θέλουν να βλέπουν παντού εχθρούς και συμμάχους. Προφανώς επειδή στην πραγματικότητα είναι ήδη νικημένοι και έχουν παραιτηθεί. Οι άνθρωποι που, σε ομάδες όπως ο Ολυμπιακός, βλέπουν "την εργατιά, τη μαγκιά, τα φτωχαδάκια τού λιμανιού" και άλλα τέτοια, τρομακτικά αν σκεφτούμε λίγο τί ποσά δίνει ο Ολυμπιακός για μεταγραφές και για τα συμβόλαια των παικτών του (που καλά κάνουν και τα παίρνουν, αλλά δεν αντιπροσωπεύουν τίποτα πέρα από τον εαυτό τους). Οι άνθρωποι που, μη έχοντας κάτι δικό τους για να καμαρώσουν, αντιπροσωπεύονται από ομάδες για να στηρίζουν το περήφανο πολεμικό παρόν τους. Για το παρελθόν τους έχουν να λένε για τούς περσικούς πολέμους, για το 1821 και για το 1940, πάντα σύμφωνα με τα σχολικά βιβλία, τα οποία είναι φτιαγμένα για να τρομπάρουν εθνικό φρόνημα, δόξα, τιμή και να φουσκώνουν τούς αναγνώστες τους με υπερηφάνεια. Προφανώς ο αθλητισμός εκφράζει τη σύγχρονη ανάγκη για πολεμικούς θριάμβους.


Οι οπαδοί στις κερκίδες, δημιουργούν "καυτή ατμόσφαιρα". "Να έρθουν, τούς έχουμε ανάγκη". Ε, αν τούς έχετε ανάγκη, πληρώστε τους! Σάς κάνουν τη χάρη να σάς στηρίξουν, σάς τα στάζουν κι από πάνω! Σε ποιο επάγγελμα γίνεται αυτό; "Ρε παιδιά, θέλω να τακτοποιήσω τη βιτρίνα, χρειάζεται σκούπισμα και το πάτωμα. Χρειάζομαι τη στήριξή σας. Ελάτε να με βοηθήσετε και πληρώστε και €40, εκτός κι αν έχετε εισιτήριο διαρκείας. Θα είστε ο δεύτερος μαγαζάτορας." Ομοίως, "Όλοι αύριο στο συλλαλητήριο. Απαιτούμε από το κράτος να δώσει χώρο για το μαγαζί τού Σαραγλάκη. Δεν μπορεί να είναι πλέον στο ενοίκιο." Κι επίσης "Πουλημένε Σαραγλάκη, μην τολμήσεις να πουλήσεις αυτό το ζευγάρι παπούτσια/κόσμημα/τηλέφωνο/κουτί φαγητού/πλυντήριο που έχεις στη βιτρίνα. Εμείς οι πελάτες σου θα κάνουμε φασαρία". Και θα φοβηθεί πολύ ο Σαραγλάκης.


Τί να λέμε τώρα, εδώ ο άλλος είχε κερδίσει το Λόττο και είπε ότι θα έδινε τα λεφτά για να μείνει ο Πρέλιεβιτς στον ΠΑΟΚ. Δεν ξέρω αν το έκανε, αλλά είναι φρικτό και μόνο που το σκέφτηκε. Δηλαδή, έλυσε όλα του τα προβλήματα και πάει να λύσει και τού ΠΑΟΚ; Δεν μπορώ άλλο, δεν θέλω να βλέπω την ταλαιπωρία των "αιμοδοτών τού αθλητισμού". Βέβαια, χωρίς αυτούς, να τα σκάνε χοντρά και να φανατίζονται, δεν υπάρχει αθλητισμός. Λάθος. Ο πρωταθλητισμός είναι που δεν υπάρχει χωρίς αυτούς. Και τί έγινε; Θα πάθουμε τίποτα χωρίς μπουκωμένους, καλοπληρωμένους πρωταθλητές;

Zeitgeist - Addendum

Η επόμενη εκπληκτική δουλειά τού Peter Joseph, Zeitgeist - Addendum, είναι έτοιμη. Προσωπικά, είδα την πρώτη ταινία 4 ή 5 φορές και σήμερα είδα για πρώτη φορά την δεύτερη. Και θα υπάρξουν κι άλλες. Επείγει να την δούμε όλοι, είτε συμφωνούμε είτε όχι, ώστε να έχουμε και κάποια άλλη γνώμη πέρα από τα καθιερωμένα και "αυτονόητα".

Το μεγαλείο τής αλληλοβοήθειας

Τις καημένες αυτές με τις εκπομπές που κάνουν το μεσημέρι... Τί περνάνε... Οι άνδρες τους προτιμούν να τις αγνοούν για χάρη τής Silvia Saint και τής Rita Faltoyano και αυτές μετά τρέχουν για να καθαρίσουν τα αποτελέσματα αυτού τού λανθάνοντος πάθους. Ευτυχώς όμως που, ως ομοιοπαθούσες, η μία σπέυδει να βοηθήσει την άλλη. Τελικά, αυτές οι εκπομπές δεν είναι τελείως για πέταμα. Κάποιες φορές μάς δίνουν κάποια σωστά διδάγματα. Να είναι καλά τα κορίτσια, να καθαρίζουν.

Μεταδίδομαι, άρα υπάρχω

Είναι περίεργη η δύναμη τής εικόνας. Πόσο μάλλον τής εικόνας με ήχο. Πόσο μάλλον τής εικόνας με ήχο, που για να την δεις, κατεβάζεις τούς διακόπτες τού εγκεφάλου σου και απενεργοποιείς τις άμυνές του για να παρακολουθήσεις απερίσπαστος αυτά που έχει να σού δείξει και να σού πει και που αποτελούν τη μεγαλύτερη αλήθεια, μεγαλύτερη και από τούς Sex Pistols, γκέγκε;

.

.

Κι αν κάποιος τύχει να εμφανιστεί στην τηλεόραση; Μπορεί να το διαχειριστεί όπως πιστεύει. Πολλοί πιστεύουν ότι αποκτούν υπόσταση και κύρος και γίνονται αληθινοί μόλις εμφανιστούν στην τηλεόραση. Και αυτόματα, το κατόρθωμά τους περνάει πρώτο στο βιογραφικό τους. Μπορεί να είναι κάποιος που οι 14 γονείς του, τα 47 αδέρφια του και τα 72 παιδιά του σκοτώθηκαν σε ΕΝΑ τροχαίο και τώρα πρέπει να συντηρήσει τα 4 παιδιά του που απέμειναν. Κι έρχεται και ξεκινάει να μιλάει λέγοντας "είμαι αυτός/η κοπέλα που έδειξε το Alter" κι εφόσον σε έδειξε το Alter, είμαι υποχρεωμένος να σε ξέρω και αν πω ότι δεν βλέπω τηλεόραση και δε σού δίνω τίποτα, θα με κοιτάξεις και υποτιμητικά. Το ότι οι περισσότεροι τού είδους είναι απλοί απατεώνες και απαλλάσσονται από την αναπηρία τους και την κακομοιριά τους μόλις απαντήσεις στην προτεταμένη τους παλάμη σηκώνοντας το κεφάλι για να την ξαναφορτωθούν στο επόμενο μαγαζί, δε λέει τίποτα. Κάποιος που έχει πρόβλημα, φαίνεται. Δεν χρειάζεται η κωλοτηλεόραση για να με ενημερώσει.

.

.

Μπορεί να είναι κάποιο τσίρκο, που η αφίσα του αναφέρει το όνομά του και το εκπληκτικό γεγονός τής παρουσίας του στην τηλεόραση. Ούτε σε ποιο κανάλι μάς λέει. Απλά ότι κάποια στιγμή θα το έδειξε η τηλεόραση. Αυτά που μαθαίνουμε από το internet όμως, δε μάς τα λέει. Λογικό. Ποιος ξέρει τί τράβηξαν τα τέως άγρια ζώα μέχρι να εξημερωθούν. Ποιος ξέρει τί συμβαίνει στα παρασκήνια και τί εκμετάλλευση υπάρχει, που δεν είναι ορατά με γυμνή κάμερα. Και γιατί να ψάξουμε και για άδειες; Τί μάς νοιάζει; Δεν φτάνει που μάς έδειξε η τηλεόραση;

.

.

Μπορεί να είναι κάποιο οποιοδήποτε προϊόν. Ένα κόσμημα, μία οδοντόκρεμα, ένα φάρμακο, ένα παπούτσι, ένας δονητής, ένα ξεσκονόπανο. Θα το δεις. Θα το αναγνωρίσεις. Θα το πάρεις. Και, βέβαια, θα το καλοπληρώσεις, διότι κάποιος πρέπει να πληρώσει και τα έξοδα των διαφημίσεων. Φιλαράκι, αγοράζεις τηλεοπτικό χρόνο, αγοράζεις δύναμη, ισχύ, η αγορά σου είναι επώνυμη κι εσύ ο περήφανος αγοραστής. Μπορείς να κοιτάς τούς άλλους στα μάτια ή και αφ'υψηλού, αν εκείνοι δεν έχουν αγοράσει το προϊόν που διαφημίζεται στην τηλεόραση.

.

.

Έτσι είναι. Μόνο αυτά που έχει δείξει η τηλεόραση είναι αυτα που υπάρχουν. Δεν έχω να πω τίποτα περισσότερο για επίλογο. Μόνο να σάς προτείνω να δείτε το Zeitgeist - the movie, κυρίως προς το τέλος, εκεί που μιλάει για την τηλεόραση. Δε νομίζω ότι θα μπορούσα να τα πω καλύτερα. Αν και όλη η ταινία είναι συγκλονιστική κατά την γνώμη μου. Αλλά τί σημασία έχει; Μήπως με έδειξε η τηλεόραση;

Μία φανταστική ιστορία εμπάθειας και εκδίκησης (μέρος α')

Ο Παύλος κόντευε τα 29 και είχε δύο χρόνια που είχε ανοίξει ένα μαγαζί με είδη δώρων και η καθημερινότητά του επηρεαζόταν δραματικά από αυτό. Δεν μπορούσε πλέον να λείπει από το σπίτι (όπου έμενε με τούς γονείς και τα αδέρφια του. Ακόμα.) για μέρες και είχε μάθει το άγχος των λογαριασμών και των προθεσμιών πληρωμής. Η μέρα του κυλούσε πιο ομαλά χάρη στο PC που είχε στο μαγαζί. Μέσω τού internet και τής πανίσχυρης γραμμής των 1024 Kbps (προτιμούσε να το λέει έτσι αντί για 1 Mbps, για να ακούγεται μεγαλύτερος αριθμός), έψαχνε διάφορα ανορθόδοξα για να βελτιώσει τη ζωή του. Ο Παύλος δεν ήταν κανένας ξεχωριστός άνθρωπος, αν και, από τότε που άρχισε να ψυλλιάζεται τί συμβαίνει γύρω του, προσπαθούσε να γίνει. Όταν δεν ξεχνιόταν με τις ώρες παίζοντας Football Manager έχοντας βαρεθεί τα πάντα, σκεφτόταν και έψαχνε ασταμάτητα και, φυσικά, απογοητευόταν κατα συρροή. Ξενέρωνε και ξανάρχιζε. Πρόσφατα, είχε βρει διάφορα έγγραφα που μιλούσαν για την αυτοΰπνωση και για τα θετικά αποτελέσματα που μπορεί να είχε σε όποιον χρησιμοποιούσε τέτοιες μεθόδους τακτικά. Μπορεί να σκέφτηκε "τί μαλακίες" όταν τα πρωτοδιάβασε, αλλά δεν παρέλειψε να δοκιμάσει. Άλλωστε, η προοπτική των αποδοχών που είναι αντιστρόφως ανάλογες με τη δουλειά, ήταν κάτι που πάντα τον συνάρπαζε κι αυτό από μόνο του τον έκανε έναν καθ'όλα μη ξεχωριστό άνθρωπο. Πάντως, ούτε η αυτοΰπνωση είχε ιδιαίτερα αποτελέσματα. Τα κλασικά δηλαδή.

.

.

Μία μέρα, κατέβασε ένα αρχείο που, με λίγα λόγια, έλεγε ότι με κάποιον συνδυασμό αυτοσυγκέντρωσης, ύπνωσης, μεγάλης επιθυμίας και με $49.95, θα μπορούσε να προκαλέσει ό,τι θέλει σε όποιον θέλει. Κάτι σαν βουντού, χωρίς κούκλες και εργαλεία κοπτοραπτικής. Ο Παύλος, που γούσταρε πολύ να χρησιμοποιεί την πιστωτική του κάρτα σε διαδικτυακές συναλλαγές, έδωσε τα €34.12 (νά'ναι καλά η διαρκής πτώση τού δολαρίου) και κατέβασε το έγγραφο. Έτσι κι αλλιώς, η ομάδα του στο FM, είχε ανεβεί κατηγορία και δεν βιαζόταν να ξεκινήσει την επόμενη χρονιά και να μαζέψει ντουζίνες γκολάκια από τις ανώτερες ομάδες. Άλλο ένα χαρακτηριστικό τού Παύλου, ήταν ότι δεν δεχόταν να χάνει, κάτι αρκετά οξύμωρο για κάποιον που θέλει να ξεχωρίζει. Η έλλειψη αυτοκριτικής είναι κάτι αρκετά συνηθισμένο. Τέλος πάντων, το κατέβασε και άρχισε να το μελετάει με μανία. Τού φάνηκε αρκετά ενδιαφέρον και, άλλωστε, αυτά τα ενδιαφέροντα τού είχαν εκτοξεύσει τη μυωπία και τον αστιγματισμό και ποιος ξέρει τί αλλο. Το πρωί πέρασε χωρίς να το καταλάβει, με όλη τη μελέτη. Δεν τον ενόχλησε κανείς, εκτός από κάποιον με μία περίεργη γκριμάτσα και το χέρι απλωμένο, που σοβαρεύτηκε ξαφνικά κι έφυγε όταν διαπίστωσε ότι δεν είχε χαρτζιλίκι στο ρημαδομάγαζο που μπήκε. Πάλι καλά. Μερικές περίεργες έριχναν και κατάρες.

.

.

Το μεσημέρι γύρισε στο σπίτι. Η αδερφή του έβλεπε μία από εκείνες τις ελεεινές μεσημεριανές εκπομπές, που ο Παύλος απεχθανόταν. Κάθησε στο τραπέζι και, ασυναίσθητα, εστίασε στην αντιπαθέστατη αρχιπαρουσιάστρια. Σε πολύ λίγο, εκείνη άρχισε να βήχει δυνατά και τσιριχτά, γεμίζοντας σάλια και κάτι περίεργες βλέννες ό,τι υπήρχε σε σεβαστή απόσταση γύρω της. Αμέσως, έπεσαν διαφημίσεις και ο Παύλος, παρά την φανερή ικανοποίησή του, είχε έναν έντονο προβληματισμό. "Μπα, πολύ καλό για να το έκανα εγώ. Σύμπτωση ήταν." Η αδερφή του, αφού γέλασε, άλλαξε κανάλι. Σε μία άλλη παρόμοια εκπομπή. Ευκαιρία για επιβεβαίωση. Κοίταξε με τον ίδιο τρόπο ένα από τα σούργελα που πουλούσαν ηθικοπλαστικά διδάγματα στους βλαμμένους που τηλεφωνούσαν για να πουν την ιστορία τους. Αυτή τη φορά, πολύ πιο γρήγορα, το σούργελο άρχισε να βήχει δυνατά, με τον ίδιο τρόπο. Ο Παύλος χαμογέλασε αυτάρεσκα (πού βρήκε την αυταρέσκεια μέσα στην όλη αηδία που δημιούργησε, μόνο αυτός το ήξερε). Η μητέρα του τού έκανε πλάκα: "Καλά, τί τούς έκανες;" Πού να ήξερε... Αυτό ήταν μόνο η αρχή. Και ο Παύλος ετοιμαζόταν να εκδικηθεί, με μεγάλη εμπάθεια (για να δικαιολογήσουμε και τον τίτλο).

.

.

Εκείνο το μεσημέρι, ξέχασε να φάει. Αδιάκριτα, προκάλεσε με τη μέθοδο που τελικά είχε αγοράσει πάμφθηνα για την αποτελεσματικότητά της (και το έγραφε στην πρώτη σελίδα, να χρησιμοποιείται με προσοχή), πράγματα που ταρακούνησαν την κοινή γνώμη. Επέλεξε τρεις παρουσιάστριες τής μεσημεριανής ζώνης (τις δύο που είχε βασανίσει προηγουμένως και είχαν συνέρθει συν άλλη μία φρικτή παρασιτοεκπομπάρχισσα, από αυτές που δίνουν εντολές στους "ρεπόρτερ" να ψάξουν τον αρχιπυροσβέστη που τρέχει ασταμάτητα τις τελευταίες 48 ώρες για να τού κάνουν ηλίθιες ερωτήσεις στη μέση μιας πυρκαγιάς) και τις εκτέλεσε (χωρίς εισαγωγικά) με τον ίδιο τρόπο. Άλλαξε θέσεις στην άκρη τού οισοφάγου και την άκρη τού παχέος εντέρου και προκάλεσε ένα βίαιο χέσιμο από το στόμα τους (συμβολική κίνηση), το οποίο κατέληξε σε εσωτερική αιμορραγία όλων των οργάνων, με τελικό αποτέλεσμα τον επώδυνο θάνατο των εν λόγω παρουσιαστριών, στον αέρα, κατά τη διάρκεια των εκομπών τους. Ο Παύλος δεν είχε ποτέ αρκετή φαντασία, αλλά τώρα επέλεξε να μην πρωτοτυπήσει, για να δώσει μία παραδειγματική, για τούς υπόλοιπους προφανώς, τιμωρία και να ξέρει ο κόσμος ότι δεν πρόκειται για σύμπτωση. Εννοείται ότι αρκετός κόσμος στα κανάλια χέστηκε από τον φόβο του. Τα σκατά είχαν την τιμητική τους στην ιδιωτική τηλεόραση. Όχι ότι ήταν η πρώτη φορά, αλλά υπήρχαν βάσιμες ελπίδες ότι θα ήταν μία από τις τελευταίες. Η μητέρα και η αδερφή τού Παύλου, σκέφτηκαν διάφορα. Μέχρι που υποψιάστηκαν ακόμη και τον Παύλο, αλλά πώς θα μπορούσε να προκαλέσει τέτοιο κακό; Τον έβλεπαν, ήταν εκεί, μαζί τους. Γνώριζαν το μίσος του, δεν τούς έβγαζες από το μυαλό ότι κάτι είχε να κάνει με τα πανομοιότυπα περιστατικά, αλλά δεν μπορούσαν να συνδέσουν τα γεγονότα. Στο εξής, θα έπρεπε να είναι πιο προσεκτικός, για να μην κινεί υποψίες.

.

(συνεχίζεται προσεχώς)